PRZYSTAŃ TENERYFA

Środa, 1 kwietnia 2009 Zatoka Chatham okazała się dla nas nieszczęściem lub szczęściem, jak kto woli. Nie dość, że jest dziewicza i Bubu stała samotnie na jej kryształowych wodach, to jeszcze zmieni może losy naszego życia. BUBU W CHATHMAN BAY NA WYSPIE UNION Otóż we wtorek wieczorem wybraliśmy się do jedynego plażowego baru na piwko i coś tam zjeść. Jako, że Bubu była jedyną łódką w zatoce zdziwiliśmy się, że w knajpce jest kilka osób i je. Po kurtuazyjnej wymianie powitań zasiedliśmy i zamówiliśmy po piwie. Zachód słońca zapierał dech, a atmosfera tej plażowej prostej knajpki na pustkowiu była magiczna. Wypytaliśmy sąsiadów co jedzą i czy dobre. Oni nas skąd się wzięliśmy. Zamówiliśmy i my. Trochę trwało, ale grillowany red snapper był wyśmienity. Gdy skończyliśmy i zamówiliśmy coś na trawienie nasi sąsiedzi zaprosili nas do swojego stolika. Moana spała smacznie, jak to zwykle ona przy knajpianych kolacjach.   Nasi sąsiedzi okazali się angielskimi inwestorami b...

Niedziela, 1 marca 2009 W marcu jak w garncu, mówią niektórzy. Ja się przychylam, tutaj w marcu jak w kotle gorąco, a to dlatego, że jesteśmy coraz bardziej na południu. Tak sobie pykamy wysepkę po wysepce i ani się obejrzymy jak dopłyniemy do Wenezueli. Na Saint Lucie zagościliśmy nader długo, a to przez, lub raczej dzięki Iwonie i Krzysztofowi i ich bezgranicznej gościnności. Niesłychane to, żeby nie znać ludzi i zaproponować im z góry kilkudniowy pobyt u siebie w domu. Bardzo się cieszymy, że udało nam się spotkać z dala od ojczyzny, choć ta w sercach i w rozmowie była nieustająco bliska, i spędzić tak wiele miłych chwil. Po raz kolejny uchylam kapelusza przed możliwościami jakie stwarza internet. Jeszcze kilkanaście lat temu nie byłoby żadnej szansy ani na poznanie się, ani na nawiązanie kontaktu, a tym bardziej na odnalezienie się na dalekiej wyspie. Szkoda tylko, że nie mieliśmy okazji wspólnie pozwiedzać wyspy, pogoda naprawdę nie dała nam na to żadnej szansy. Nadr...