PRZYSTAŃ TENERYFA

Czwartek, 1 stycznia Na początek Noworoczna Gwiazdka. CZERWONOARMIJCA? No i proszę, już jest nowy rok. Niespodziewanie jesteśmy poza Saint Francois. Radości było wiele 29 grudnia po przypłynięciu Nelly i Francois. Nie dziwota, minęło przecież osiem miesięcy od naszego rozstania.   Ugościliśmy ich godziwie, a podczas tego godziwego ugoszczenia   wpadliśmy z Beatką na genialny pomysł popłynięcia na Petite Terre, spędzenia tam Sylwestra i Nowego Roku. Oczywiście pomysł klepnęli również Valerie i Alain, tak więc 31 rano trzy jachty wyruszyły w morze. Tylko Jean-Pierre zawiódł. Mimo, że ma wakacje, to jego staropanieńskie (jestem złośliwy jak zwykle) przypadłości dały o sobie znać. A to pies ma egzemę, a to inny problem, tak więc został sam z psami na sylwestra i na dodatek zachorował na żołądek. Dobrze mu tak, chciało by się powiedzieć, ale oczywiście tego nie mówię. Ruszyliśmy więc rano i czym bliżej byliśmy Petite Terre tym bardziej rzedły nam miny. Las maszt...

Życzymy wszystkim ukochanym czytelnikom, wielu podróży i spełnienia marzeń, które zawsze z podróżami się wiążą. Widać to w ilości odwiedzin naszego blogu. Życzymy również wesołych świąt wielu nieznajomym, którzy poświęcają czas i zaglądają do naszego życia oraz znajomym, którzy czytają, ale się do tego nie przyznają. Odchodzący rok był dla nas łaskawy, przepłynęliśmy Atlantyk, urodziliśmy zdrową i wesołą Moanę, która złagodziła żal za ukochaną Ubu. Oby nadchodzący 2009 był dla nas wszystkich lepszy, ale gorszy od następnego 2010 (taki frazes). Życzymy też wielu prezentów, tak wielu jak dostała Moana w paczce od polskiego gwiazdora z Sosnowca (Kiepura?) Środa, 3 grudnia 2008 Mam jakiegoś pecha. Nie wiem o co Daruniowi chodziło z tym pechem, widać nie skończył myśli i poszedł na sjestę. Przejmuję więc „pióro”. Miałam ochotę już wczoraj się za to zabrać, ale wydarzył się cud. Daru nie był przyssany do komputera! Ale fajowsko, mogliśmy więc zagrać w opuszczone od dłuż...